Toen leefde men nagenoeg afgezonderd in zijn dorp. Men verliet zelden de kring waarin men leefde. Er was weinig mobiliteit. Je had éénmaal per jaar het feest met de jaarlijkse kermis. Ter plaatse had je de verenigingen en de herbergen waar men samenkwam, soms ook op de weekdagen. Het gemeenschapsleven was intens.

Er was een dorp … met een kasteel … en enkele toeristen voor wie er dikwijls geen plaats was in de herbergen, omdat die ‘s middags gesloten waren voor het middageten en de middagrust. Gelukkig werd de herberg “In het gemeentehuis” omgebouwd tot het onthaalcentrum “Driekoningen” met restaurant, logies om de toeristen op te vangen. Aangetrokken door het kasteel ‘Beauvoorde’ kwamen die naar het vergeten dorp afgezakt.

Er was hier al iets veranderd, want de pastoor, E.H. J. De Meester had op eigen initiatief in oktober 1967 en 1968 de een St.-Hubertusfeest georganiseerd. Vanaf het begin kende het succes.

En zo kwam het dat op 14 november 1968 de eerste vergadering werd gehouden als voorbereiding van de stichting van een Vereniging voor Vreemdelingenverkeer, kort V.V.V.